Wereldpodium

Maandag 7 februari 2011 was een 4 persoonsafvaardiging van D66 Noord-Brabant (te weten lijsttrekker Marusjka Lestrade, Tineke Klitsie, Anne-Marie Spierings en Jeroen Hageman) aanwezig bij het Wereldpodium in Tilburg. Onderwerp was "Doet u nog mee?"

Er waren 4 presentaties: 1 presentatie met cijfers over de deelname van Brabanders aan de sociale netwerken zoals verenigingen. Een tweede presentatie ging over landelijke cijfers (van het CPB) en ontwikkelingen daarin. Een derde presentatie gaf praktijkvoorbeelden vanuit Roemenië en een laatste presentatie ging over de successen van Esbeek met hun gezamenlijke activiteiten voor de Dorpenderby. 
Hoewel de avond te kort was voor een diepgaande analyse van alle kwetsbare groepen of van alle tegenstellingen die er in Noord-Brabant zijn (er was bijvoorbeeld weinig tijd om de kloof tussen hoog en laag opgeleiden te bespreken) is er wel veel langsgekomen dat ons kan helpen om het Statenwerk beter op te pakken.
Enkele opvallende zaken: Steeds meer mensen geven aan dat ze zich niet onveilig voelen maar geven ook aan dat "de samenleving" onveiliger wordt. Het was een voorbeeld van een algemene tendens dat mensen vinden dat het privé steeds beter gaat maar dat het voor "anderen" slechter is.
Een ander punt was het verschil in deelname aan het verenigingsleven tussen autochtonen en allochtonen. Hierbij werd aangegeven dat in de meeste andere landen er weinig verenigingsleven bestaat en dat dit in een aantal (totalitaire) landen zelfs actief bestreden wordt. Daardoor is bij vele allochtonen geen "verenigingsDNA" aanwezig.
Er was ook een opmerking dat de pers vooral geïnteresseerd is in negatieve verhalen en niet in een nuance zoals het gegeven dat het in Nederland, vergeleken met het EU gemiddelde, zeer goed gaat.
Bij mij kwam de beklemmende gedachte op dat we in een situatie terecht zijn gekomen waarin sommigen, voor eigen gewin, een hele hoop mensen ongelukkig proberen te maken met paniekverhalen. En ik ben zelf van mening dat ze daarmee de aandacht wegtrekken van werkelijke problemen die kwetsbare groepen hebben met hun deelname aan de samenleving.

Jeroen Hageman